Սա պատմելու բան չէ, Սա զգալո՜ւ բան է: Դրա համար պիտի, Տեսնել Երևա՜նը…

Պարույր Սևակ

Քաղաքական նոր տագնապ մը «կը հարուածէ» Պէյրութը. Ընտրութիւնները կրնան ջնջուիլ

am en
K`aghak`akan nor tagnap me <<ke harowatse>> Peyrowt`e. Entrowt`iwnnere krnan jnjowil_38991

Պէյրութի մէջ քաղաքական իրավիճակը չի նմանիր վարչապետ Սաատ Հարիրիի «առեւանգում»էն ետք եղած շրջանին: Այդ օրերուն, մինչ բոլոր ուժերը միաբերան կը պահանջէին Հարիրիի տունդարձը, այսօր սակայն իրադրութիւնը բոլորովին տարբեր է:

Խնդիրն այն է, որ երկրի քրիստոնեայ- մարոնի նախագահը, որ անցնող օրերուն ալ կարողացաւ կարեւոր միաւորներ «շահիլ» այսօր նպտակ դրած է ամէն գնով «գլուխ ելլել» Լիբանանի շիիթներու գլխաւոր դէմքերէն համարուող ՝ Նէպիհ Պըրրին հետ:

Շարժառիթը բանակի տասնեակ սպաներու աստիճաններու բարձրացումն է, որուն դիմաց ալ Պըրրի նախագահին քայլը ապօրինի համարելով կը պահանջէ վերատեսութեան ենթարկել այդ օրինագիծը:

Իր կարգին նախագահ Աուն նախազգալով Պըրրի «կոշտ» դիրքորոշումը կ'որոշէ աւելի հեռուն երթալ եւ բաց պատերազմ մը հրահրել խորհրդարանի նախագահին դէմ:

Այստեղ չպէտք է մոռնալ, որ Աուն այսօր կը վայելէ, ոչ միայն «Հըզպալլա» կուսակցութեան նեցուկը, այլ իր կեցուածքով կը համարուի Սուրիա-Իրան- Ռուսաստան դաշինքի վստահելի բարեկամը:

Ան նաեւ առաջատար առաջնորդն է ոչ-կրօնական պետութիւն մը կերտելու գաղափարին, որուն համար ալ շատ կարեւոր է փորձել բազկերակը շիիթ միւս գործընկերին:

Յստակ է նաեւ, որ այս քաղաքական տագնապը, որ խորքին մէջ շատ աւելի սուր եւ ծանր հետեւանքներով յղի եղող տագնապ մըն է կրնայ իր ժխտական արձագանքները ունենալ լիբանանցիներուն համար այդ կարեւոր համարուող եւ յառաջիկայ մայիսին կայացուելիք ընտրութեանց վրայ:

 

Միւս կողմէն չպէտք է մոռնալ, որ Պըրրի միայն շիիթները ներկայացնող ղեկավար մը չէ, այլ նաեւ կը համարուի երկրի տիւրզիներուն եւ կարգ մը անկախ քրիստոնեաներու «նախասիրած» ղեկավարը, որուն ներկայութիւնը եւ դերը ունին նաեւ արաբական օրինականութեան բոլոր տուեալները:

Ի վերջոյ Պըրրին է, որ արեւմտեան աշխարհին ու յատկապէս արաբներուն հետ կը խօսի յանուն «Հըզպալլա»ի: Ու անոր վստահուած այս բաւական պատասխանատու դերը Պըրրի կը կատարէ ամենայն վարպետութեամբ:

Խնդիրն այն է, որ ներկայ պահու դրուածքով երկու ղեկավարներն ալ ե՛ւ հանրապետութեան նախագահ զօր. Միշէլ Աուն եւ խորհրդարանի նախագահ Նէպիհ Պըրրի չեն պատրաստուիր զիջումներու երթալ: Աւելին անոնք երկուքն ալ անդրդոելի են եւ իրենց միջեւ եղած այս տագնապը կրնայ վերափոխուիլ ու վերածուիլ քրիստոնեայ- շիիթ պայքարի մը, որ կրնայ իր վատագոյն ազդեցութիւնները ունենալ երկրի ներքին-քաղաքական կեանքի անդորրին վրայ:

 

 

Նախագահ Աուն, որ ցայսօր ետդարձի ու իր քայլերէն հրաժարելու նշաններ ցոյց չի տար վրդոված է Պըրրիէն: Անոր վրդովմունքը կապ ունի իր նախագահի ընտրութեան նիստին ընթացքին եղած անլուրջ կեցուածքներուն հետ, ուր Պըրրի նոյնպէս լռութեամբ հետեւացաւ ու կարծէք իրեն համար ձեռնտու էր, որ երկրի թիւ մէկ պաշտօնին համար առաջադրուած Աունի նախագահ ընտրուելու նիստին այդքան ծայրայեղ եւ անլուրջ դէպքեր պատահէին:

Ամէն պարագայի սկսած է յստակ դառնալ, որ այս երկու առաջնորդները վճռած են իրենց «ուժը փորձել» եւ անոնցմէ իւրաքանչիրը կը սպասէ միւսին տապալումը, կամ առնուազն մեղայական մօտեցում մ'ունենալը:

Յառաջիկայ օրերուն ալ պիտի վճռուի յառաջիկայ խորհրդարանական ընտրութեանց ճակատագիրը, եթէ անշուշտ ցարդ ալ այդ ընտրութիւնները ջնջելու կամ յետաձգելու որոշումը չէ տրուած:

 

Մէկ խօսքով չի բացառուիր, որ այս ամբողջ խաղին նպատակը խորհրդարանական ընտրութիւնները յօդս ցնդեցնելն է, ու երբ չի բացառուիր, որ Լիբանանի նման երկրի մը մէջ այդպիսի ղրագիր մը ուղղորդուի ներքին «բեմականացումներ»ով:

 

 

 

Սագօ Արեան «Հայ Ձայն»ի աւագ յօդուածագիր

Լրահոս
Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ