• USD 483.14
  • GBP 613.68
  • EUR 549.86
  • RUB 7.16
  • GEL 187.41
Օգոստոս 18, 2018
Հայությանը միավորողը ազգային սերն է

Կա մի բան, որ աշխարհի զանազան ծայրերից կարող է միավորել հայերին հոգով, մտքով և արյունով, այն է՝ ԱԶԳԱՅԻՆ ՍԵՐԸ

Րաֆֆի

Գլխավոր լուր, Հոդվածներ, Լրահոս
13.03.2018 | 15:33

Ի՞նչ սպասել Պէյրութի «պատուհան»էն

Սփիւռքի հայութեան «սիրտ»ը համարուող Լիբանանը Հայաստանի բարեկամ երկիր է: Ոչ միայն բանիւ այլ նաեւ գործով այդ երկիրն ապացուցած է, որ հայութեան կողքին է ամէնէն դժուարին ժամանակներուն:

Մասնաւորապէս Հայաստանը հարուածած տարբեր ճգնաժամերու ընթացքին Լիբանանի կառավարութիւններն ու քաղաքական ոլորտի ազդեցիկ գործիչներ իրենց «լումա»ն ներդրած են յանուն մեր երկրին ու ժողովուրդին:

Ինչ կը վերաբերի Լիբանանի մէջ այսօր ընդհանուր իրավիճակին ապա կարող ենք առանց թաքցնելու արձանագրել, որ երկրի իշխող վերնախաւի բոլոր հիմնական «խաղացող»ները յայտնի են իրենց բրօ-հայկական կեցուածքներով:

Անոնց գլխաւորը բնականաբար երկրի նախագահ զօր. Միշէլ Աունն է, որուն հայանպաստ կեցուածքները ունին երկար տարիներու անցեալ եւ հայերու հանդէպ իր ունեցած «սէմբաթի»ն կապ ունի իր բանակի հրամանատարութեան օրերուն բանակին մէջ ծառայող հայ զինուորներու ու նաեւ սպաներու ցուցաբերած աչալրջութեան եւ նուիրական մօտեցումներուն հետ:

Նոյնը կարելի է ըսել երկրի գործող վարչապետ Սաատ Հարիրիին ու նաեւ խորհրդարանի նախագահ Նէպիհ Պըրրին պարագային, որ տարբեր առիթներով կարողացած են հայանպաստ եւ հայաստանանպաստ կեցուածքներով հանդէս գալ: Ուրեմն «թայմինկ»ի իմաստով Հայաստանը որեւէ խնդիր չունի Լիբանանի մէջ ինչ որ դրական ծրագիրներ ներկայացնելու տեսակէտէն: Կայ, գոյութիւն ունի քաղաքական դրական «շղարշ» մը, որուն օգտագործումով ալ Հայաստանը պէտք է յաջողի մի քանի կարեւոր ծրագիրներ ոտքի հանել: Այլ առումով ալ Լիբանանը կը շարունակէ «խորհրդաւոր» տարածք մը համարուիլ Հայաստանի համար: Խսքը մասնաւորապէս այդ երկրի ունեցած կապերէն եւ արաբական աւազանին մէջ ունեցած հնարաւորութիւններէն լիարժէք կերպով օգտուելու մասին է:

 

Հայաստանի դիւանագիտութեան համար իսլամական երկիրներուն հետ (մասնաւորապէս սիւննի) կապեր հաստատելու եւ այդ կապերը զարգացնելու գործնական ծրագիրներ չկան: Ու գաղտնիք ալ չէ, որ Հայաստանի համար մինչեւ այս պահը սիւննի երկիրները յայտնուած են ոչ այնքան կարեւոր երկիրներու ցուցակին մէջ: Այստեղ խօսքը Սէուտական Արաբիոյ մասին է, որուն հետ Հայաստան չունի դիւնագիտական յարաբերութիւններ ու գաղտնիք չէ, որ Միջին Արեւելան ընդհանուր աւազանին մէջ կը համարուի Միացեալ Նահանգներու հիմնական դաշնակիցը ու նաեւ տարածաշրջանին մէջ ազդեցիկ դերակատարութիւն ունեցող երկիր մը: Պէտք է հաշուի առնել նոյնպէս, որ Սէուտեան թագաւորութիւնը բաւական սերտ յարաբերութիւններ ունի Թուրքիոյ, բայց մասնաւորապէս հայութեան եւ Հայաստանի հակառակորդ հանդիսացող Ազրպէյճանին հետ: Ու այս բոլորը հաշուի առնելով է, որ Հայաստան պարտաւոր է Լիբանանի հետ իր ունեցած բոլոր մակարդակի կապերը ծառայեցնել բացուելու համար սիւննի աշխարհին: Երբ դիւանագիտական մօտեցումներուն մասին կը խօսինք ապա անպայման պէտք է շեշտը դնենք այն կարեւոր հանգամանքին մասին, որուն համաձայն Հայաստան «ժամանակ» չունի նոր թշնամիներ վաստակելու, ոչ միայն ժամանակի խնդիր կայ այստեղ, այլ կայ մանաւանդ նոր բարեկամներ «շահելու» կարեւորութիւն:

Ու յստակ է նաեւ, որ դիւագիտական աշխարհին մէջ ժամանակի գործօնը, այսինքն ճիշդ քայլեր ընելու մէջ դանդաղիլը կամ նախաձեռնող չըլլալը նոյնպէս կրնայ հանգեցնել, այն վիճակին, որ ցանկացած «բարեկամ» դառնալու «բոթանսյէլ» ունեցող երկիր կրնայ արագօրէն վերածուիլ «բասիվ» հակառակորդ կարգավիճակ ունեցող ոչ բարեկամ երկրի:

 

 

Այս բոլոր տուեալները նկատի առնելէ ետք յստակ կը դառնայ, որ տնտեսական կարեւոր գործարքներուն կողքին նոյնքան կարեւոր եւ «շահաբեր»  են դիւանագիտական փոխհամաձայնութիւնները, որոնց «ծարաւ»ն ունի մեր երկիրը:

Հետեւաբար, այս առումով ալ մեզի համար նուազ կարեւոր չէ Լիբանանի դիւանագիտական «պատուհան»ը, որուն սիւննի վարչապետին հրաւէրովը ՀՀ վարչապետ Կարէն Կարապետեան օրերս մեկնած է Պէյրութ:

 

Հատուկ ՀԱՅ ՁԱՅՆի համար 


    Լրահոս
    Օրացույց
    Ամենաընթերցված
    Եկեղեցական օրացույց
    /