• USD 483.1
  • GBP 615.42
  • EUR 551.12
  • RUB 7.2
  • GEL 189.17
Օգոստոս 21, 2018
Ամենամեծը ժողովուրդն է

Մարդիկ մեծանում են մեծերի հետ գործ ունենալով,իսկ ամենամեծը ժողովուրդն է, բոլոր մեծ ստեղծագործողները աշակերտներ են անմահ մեծ ժողովրդի:  

                                                                                           ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՇԻՐԱԶ

Գլխավոր լուր, Հոդվածներ, Լրահոս
30.05.2018 | 16:35

Թեման… Պոլսոյ հայկական վարժարաններն են

Անցնող շաբաթ Պոլսոյ մէջ նոր օրակարգ կը դառնար հայկական դպրոցներու դիմագրաւած նիւթական դժուարութիւններու խնդիրը։

Պոլսոյ համայնքի ամէնէն ունեւոր դէմքերէն մին՝ Պետրոս Շիրինօղլուն հրապարակային հանդիպման մը ընթացքին դպրոցներու ունեցած նիւթական դժուարութիւններու մասին ակնարկ ընելէ բացի կը խօսէր նաեւ խնդիրը լուծելու առաջնահերթութեան մասին ու նաեւ կ՚առաջադրէր միացնել կարգ մը դպրոցներ, այդպիսով լուծել փորձելով վարժարաններու ունեցած նիւթական բացը։

 

Շիրինօղլուի խօսքերէն օրեր անց նախ ընկերային ցանցերու ու ապա համայնքի հայատառ թերթերուն մէջ լոյս կը տեսնէր մասնաւորապէս «Կեդրոնական վարժարան»ի շրջանաւարտներ» ստորագրութիւնը կրող հաղորդագրութիւն մը, որ մեծապէս կը քննադատէր Շիրինօղլուի «Կեդրոնական» եւ «Էսայեան» վարժարանները իրար միացնելու առաջարկը։

«Կեդրոնական»ի շրջանաւարտներ, որոնք սփռուած են աշխարհով մէկ, արդար բողոքելու իրաւունք ունէին, որովհետեւ հակառակ տարբեր տեսակի խնդիրներուն ու հակառակ Թուրքիոյ մէջ առկայ տնտեսական դժուարութիւններուն «Կեդրոնական»ը կը շարունակէր մնալ բարձր դիրքի մը վրայ։

Դպրոցը յաջողած էր ապահովել աշակերտներու թիւի աճ քայլ պահելով երկրի կրթական համակարգի հիմնական ծրագրին հետ։ Ու այս բոլորէն բացի կար նաեւ պատմական դպրոց մը ըլլալու հանգամանքը։ «Կեդրոնական»ը հիմնուած էր 1886 թուականին բարձր տնօրինութեամբը Տ. Ներսէս արք. Վարժապետեան Պատրիարքին ու շատ կարճ ժամանակամիջոցի մը մէջ յաջողած էր դառնալ ոչ միայն Պոլսոյ, այլ ամբողջ թրքահայութեան կեդրոնն ու մշակութային «սիրտ»ը։ Այդ դպրոցին մէջ հասակ առած էին տասնեակ արեւմտահայ գործիչներ, որոնք շրջանաւարտ դառնալէ ետք կը համալրէին մասնաւորապէս Պոլսոյ հոգեմտաւոր կեանքը։

 

Պայմանները այնպէս կը բերէին, որ պոլսահայ համայնքը կը նոսրանար ու հակառակ երկար տարիներու ընթացքին տեղի ունեցած բաւական բարդ, դժուարին ու ոչ հայանպաստ զարգացումներուն վարժարանը ցայսօր ալ կը շարունակէ մնալ պատնէշի վրայ։

 

 

Այսօրուան դրութեամբ ուրեմն Պոլսոյ հոգեմտաւոր կեանքը վառ պահող բոլոր 16 վարժարանները կը կարեւորուին, անով, որ անոնք կոչուած են «տուն եւ ամրոց» դառնալ Պոլսոյ մէջ հասակ առնող սերունդներուն։

Ու այս պատմական ճշմարտութիւնները հաշուի առնելէ բացի յստակ է նաեւ, որ համայնքային մակարդակի վրայ գոյութիւն ունի վարժարաններուն հանդէպ հոգատար մօտեցումներ ունեցող հանրութիւն մը, որուն համար ալ «սրբութիւն-սրբոց» են այդ վարժարանները։

Պոլսահայութիւնը չունի կուսակցութիւններ։ Պոլսահայութիւնը չունի աւանդական սփիւռքի ունեցած մշակութային-քաղաքական «զէնքեր»ը, բայց ունի մշակութային յենարան հանդիսացող վարժարաններ, որոնց ամէնէն կուռը «Կեդրոնական» վարժարանն է ու յստակ է նաեւ, որ Պոլսոյ հայկական համայնքը այսօր ալ պատրաստ է ամէն գնով տէր կանգնիլ իր կրթական օճախներուն։

Դպրոցներ, որոնք սիրելի ըլլալէն անդին նաեւ հայութեան օճախը վառ պահող մէկական փարոսներ են:

 

Հատուկ ՀԱՅ ՁԱՅՆի համար



    Լրահոս
    Օրացույց
    Ամենաընթերցված
    Եկեղեցական օրացույց
    /