• USD 482.44
  • GBP 637.06
  • EUR 564.6
  • RUB 7.28
  • GEL 184.28
Սեպտեմբեր 21, 2018
Այսօր Վազգեն Ա Կաթողիկոսի ծննդյան օրն է

Ես հոգևորական եմ դարձել իմ ժողովրդին ծառայելու համար. հայ ժողովրդից դուրս ես քրիստոնեություն չեմ ճանաչում

Վազգեն Առաջին

Գլխավոր լուր, Հայաշխարհի ձայն, Հոդվածներ, Լրահոս, Հայաստան
04.08.2018 | 22:26

Նրանք հարձակվեցին մեզ վրա, ասելով՝ փչացածներ, բոմժեր, դուք էլ պետք է մեզ նման դառնաք. Շուռնուխի բնակչուհու պատմածը լգբտ-ների՝ գյուղ ներխուժման մասին

 Հեղինակ՝ ԳՈՀԱՐ ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

   Շուռնուխ գյուղի բնակիչները զայրացած և անհանգստացած են այն ամենից, ինչ ստիպված եղան տեսնել վերջին երկու օրերին:

ՀԱՅ ՁԱՅՆ լրատվականի հետ զրույցում համայնքի բնակչուհի Հասմիկ Հարությունյանը պատմեց, որ իրենց համագյուղացի Հայկ Հակոբյանի տանը մի քանի օր է հյուրընկալել են մի խումբ լգբտ-ականներ, ովքեր չափազանց վատ պահվածք են դրսևորել՝ բարկացնելով գյուղի բնակիչներին:

  «Նախ նշեմ, որ ես 16 տարի է՝ ապրում եմ Շուռնուխ գյուղում և ունեմ երեք անչափահաս որդիներ: Երկու օր առաջ, երբ դուրս էին եկել գյուղ, նկատեցինք, որ մարդիկ են հավաքված և մոտեցանք՝ պարզելու, թե ի՞նչ է տեղի ունեցել: Մեր համագյուղացիները ինձ պատմեցին, որ ուզում են այդ անտաշներին գյուղից հեռացնեն, նրանց խնդրել են խաղաղ ձևով հեռանալ, սակայն նրանք չեն հեռացել: Ասեմ, որ մի քանի օր առաջ տղայիս ֆեյսբուքյան էջով տեսել էինք, որ այդ խմբի անդամներից Հայկ Հակոբյանը, ով մեր գյուղի բնակիչ է, գրառում էր արել, որ ամսի 2-5-ը իր բոլոր ընկերներին հրավիրում է Շուռնուխ գյուղ, որ անտառում վրան խփեն, միասին բնակվեն և ինչ ուզում են անեն: Այդ մասին մենք խոսել ենք հարևանների ու գյուղացիների հետ, որ նման բան են ուզում անել, ու երևի դրա մասին նա իմացել է, ֆեյսբուքյան էջից  հանել է այդ հայտարարությունը: Քիչ ժամանակ անց նրանք խմբով եկան գյուղ: Ինը հոգի էին: Գիշերը մոմավառություն են արել, լկտի ծիծաղ, լկտի պահվածք, ոռնոցի նմանվող ձայներ են հանել: Փոքր տղաս, որ երեք տարեկան է, գիշեն այդ ձայներից արթնացել է ու սկսել լաց լինել: Հաջորդ օրն իմացել եմ, որ իրենք են դուրս եկել գյուղ, որոշները կիսամերկ վիճակում, իսկ Հակոբյանը կնոջ զգեստ է հագնում, վզնոցը գցած, շուրթերը ներկած, 5 րոպեն մեկ պարիկներ են փոխում: Չգիտեմ՝ ինչեր են իրենց թույլ տալիս, ինչ ձայներ են հանում ու մարդկանց քունը խանգարում: Իմ երեխաները վախեցած են, ու ես՝ որպես մայր, պարտավոր եմ փոքրիկներիս իրավունքները պաշտպանելու, ինչո՞ւ պետք է երեխաներս վախը սրտներում ապրեն»,- պատմեց մեր զրուցակիցը:

  Հասմիկ Հարությունյանն ասաց, որ գյուղացիները խնդրել են նրանց խաղաղ ձևով հեռանալ գյուղից, սակայն իրենց հայհոյել ու վիրավորել են:

  «Նրանցից մեկը մոտեցավ ինձ, անամոթ անվանեց՝ ասելով, որ երեխաներիս հետ եկել կանգնել են դրսում, ես էլ պատասխանեցի՝ չհասակացա, ես այս գյուղի բնակիչ եմ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի և իրավունք ունեմ կանգնել այնտեղ , որտեղ ուզում եմ: Նա ինձ վիրավորեց, ես՝ իրեն, ու այդ պահին մոտեցավ Հակոբ Հակոբյանի հայրը ու ինձ ասաց՝ ի՞նչ է՝ քեզ  խանգարում ե՞ն: Պատասխանեցի՝ այո, խանգարում են, եկել, ասում են՝ ի՜նչ ուզենք կարանք անենք: Նրանք լկտի ձևով հարձակվեցին մեզ վրա՝ ասելով՝ փչացածներ, բոմժեր, դուք էլ պետք է մեզ նման դառնաք, մենք ինչ ուզենք, անելու ենք, մեզ ամենավերջին ձևերով վիրավորեցին, ու մենք էլ չկարողացանք մեզ զսպել ու պատասխանը տվեցինք՝ և՛ լեզվով, և՛ հարվածով: Մեզ համար շատ տհաճ է այս իրավիճակը: Եթե իրենք այդ ուղին են ընտրել, թող գնան իրենց կյանքով ապրեն, որտեղ ուզում են, բայց ոչ մեր գյուղում, մեր երեխաների աչքի առաջ: Այստեղ իրենք իրավունք չունեն նման պահվածք թույլ տալ իրենց»,- նշեց նա:

Շուռնուխի բնակչուհին ասաց, որ վախենում է իր երեխաների ապագայի համար և չի ցանկանում, որ նրանք ականատես լինեն նման տհաճ իրավիճակների.

«Այնքան հեշտ է խաղալ երեխայի հոգեբանության հետ, այնքան հեշտ է նրա հոգեբանությունը շեղելը , դրա համար էլ ես վախենում եմ, ու ոչ միայն ես, բոլոր մայրերը, դրա համար էլ դուրս ենք եկել փողոց, մեր երեխաների ապագայի, նրանց պատվի, մեր պատվի համար պայքարելու: Ու եթե նորից եկան, նորից ենք ծեծելու: Ես այսօր էլ ոստիկանությունում ասել եմ, որ խփել եմ մի տղայի, ով հայհոյում էր մեզ և խփել եմ այն աղջկան, ով ինձ անպատվում էր, և իմ երեխաների համար պատրաստ եմ այդ ամենին»:

Հասմիկ Հարությունյանը նաև պատմեց, որ երեք տարի է՝ իրենց համագյուղացու և նրա ընկերների պառտճառով ներվային վիճակում են.

«Սկզբում գյուղ եկան երեք հոգով, հետո՝ վեց հոգով, հետո՝ ինը հոգով: Ու ամեն անգամ, երբ գալիս են՝ գյուղում իրավիճակը լարվում է: Նրանք մարդկային լեզուն չեն հասկանում, չեն ցանկանում մեզ լսել, այդ իսկ պատճառով նրանց գյուղից դուրս են հանել՝ ասելով, որ առաջին ու վերջին անգամը լինի, որ մեր գյուղ ոտք դնեն»:

 

 


    Լրահոս
    Անկախության օր
    Անկախության օգտին մենք քվեարկել ենք ազգովի ու պատասխանատվությունն էլ պարտավոր ենք կրել ազգովի
    Օրացույց
    Ամենաընթերցված
    Եկեղեցական օրացույց
    /