• USD 483.03
  • GBP 617.31
  • EUR 550.85
  • RUB 7.23
  • GEL 184.54
Օգոստոս 15, 2018
Աստված այնքան սիրեց աշխարհը…

  Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ մինչև իսկ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ ընդունի հավիտենական կյանքըորովհետև Աստված իր Որդուն չուղարկեց աշխարհ, որ դատապարտի աշխարհը, այլ՝ որպեսզի աշխարհը նրանով փրկվի

ԱՍՏՎԱԾԱՇՈՒՆՉ (Հովհ. 3)։

Հայաշխարհի ձայն, Հոդվածներ, Լրահոս, Հայաստան, Արցախ
07.08.2018 | 19:30

Հող հանձնողները, վերք բացողները և ամոթ չունեցողները

Հեղինակ՝ ՄԽԻԹԱՐ ՆԱԶԱՐՅԱՆ

Հայաստանը (Մեծ Հայքի թագավորություն) 4-րդ դարում ունեցել է 15 նահանգ և ավելի քան 200 գավառ: Ընդհանուր տարածքը կազմել է շուրջ 300.000 քկմ: Իսկ ավելի վաղ շրջանում եղել է նաև ծովից ծով: Հայաստանը (Հայաստանի Հանրապետություն) ունի 10 անգամ ավելի փոքր տարածք. հազիվ կազմում է 29.8 հազար քկմ և չունի ծովափ:

Այսինքն, 4-րդից մինչև 21-րդ դար մենք 1.700 տարվա ընթացքում կորցրել ենք ավելի քան 270.000 քկմ տարածք: Միջին հաշվարկով և առավել պատկերավոր ասած՝ ամեն տարի մենք կորցրել ենք շուրջ 160 քկմ: Այսինքն՝ ամեն տարի կորցրել ենք 3 հատ Գյումրի քաղաքի չափ տարածք, միջին մեծության 10-15 գյուղ:

Վիճակագրության համար սրանք սոսկ թվեր են, պատմության համար՝ փաստեր, իսկ մեզ համար՝ ամոթ: Տարբեր ժամանակներում տարբեր սերունդներ իրենց սխրանքներով, հաղթանակներով ձգտել են սրբել ու սրբագրել այս ամոթը մեր երեսից և մեր քարտեզից: Նման փառավոր հաղթանակներից վերջին և թարմ օրինակը, անշուշտ, Արցախի ազատագրումն էր:

Բայց անգամ հաղթնակած սերնդի մեջ կան այնպիսիք, որոնք իրենց հանձնվողական, պարտվողական և զիջողական քարոզներով ավելացնում են դարերից ժառանգած մեր ամոթը: Վերջին օրերին ոմանց շուրթերով անպատվաբեր հայտարարություններ են արվում Արցախում տարածքային զիջումներ անելու մասին: Ոմանք ժամանակ առ ժամանակ հողեր հանձնելու կեղծ օրակարգ են առաջ քաշում:

Մենք փորձեցինք այս չափազանց զգայուն հարցի էմոցիոնալ ֆոնը թողնել մի կողմ և իրերի դրությունը ներկայացնել թվերի լեզվով: Ժամանակը ու կորուստները չափեցինք թվերով, անցյալի ու ներկայի տարբերությունը հաշվեցինք թվերով, որպեսզի պարզ երևա, թե տարածքային ահռելի կորուստներից հետո մնացած արդյունքն որքան ամոթալի է ու ցավալի: Եվ հիմա նրանք, ովքեր խոսում են տարածքներ հանձնելու մասին, պիտի գոնե թվերով զգան, թե որքան են ավելացնում այդ ցավը, այդ ամոթը:

Հարցի բարոյական կողմն այսքանով համարենք փակված, որովհետև շերտերը շատ-շատ են՝ սկսած անհայտ կորած զինվորից մինչև հայտնի Եռաբլուր: Եվ որպեսզի լինի կարծիքների առողջ բախում, այլ ոչ թե զուտ իրարամերժություն, մենք կփորձենք ուղղակի շարադրել այն մտահոգությունները, որոնք կարող են քիչ-քիչ դառնալ վտանգներ, իսկ վերջում նաև՝ սպառնալիք՝ ուղղված հայոց ազգային շահերի դեմ:

Եվ ուրեմն  «հող հանձնողներին» մենք չենք քննադատում, մենք տալիս ենք հարցեր, որոնց պատասխաններից կհասկացվի նրանց նմանությունը կամ տարբերությունը Արցախի ու հայերի թշնամիներից:

Ո՞վ է Հայաստանից պահանջում տարածք հանձնել Ադրբեջանին: Թուրքիան:

Նախկինում թուրքերը պահանջում էին, որ հայերն ադրբեջանցիներին հանձնեին Արցախին հարակից ազատագրված շրջաններից 5-ը: Բայց հետո Անկարան բավարարվեց 2 շրջանի երադարձի պահանջով:

Ո՞ւմ ռազմական ագրեսիան եք մոտեցնում Արցախի մայրաքաղաքին՝ կողմ արտահայտվելով հող հանձնելուն: Ադրբեջանի:

Օրինակ՝ Աղդամի շրջանը հանձնելու դեպքում շփման գիծը Ստեփանակերտին է հասնում 15կմ հեռավորության վրա: Սա նշանակում է Ստեփանակերտի խաղաղ գոյությունը ուղղակի կախել հրետանու փողից: 

Ծանր պայմաններում պատերազմ հաղթեցինք ու վերադարձրեցինք մեծ կորցրածի փոքր մասը՝ 12.000 քառակուսի կիլոմետրը: Ունեցանք ազգային հերոսներ, զոհված ու կենդանի լեգենդներ, Եռաբլուր պանթեոն ու վերջապես՝ զորավոր մի փաստ. մենք տարանք ոչ թե բարոյական, այլ հենց ռազմական հաղթանակ, շոշափելի հաղթանակ:

 Հիմա, երբ սառն է ոչ թե ղարաբաղյան համակարտությունը, այլ բանակցային գործընթացը,  երբ բանակցությունների արդյունավետությունը ընկնում է, իսկ Բաքվի ռազմաշունչ հռետորաբանությունը աճում, ցանկանում ենք 2 շատ կարևոր հիշեցում անել բոլոր նրանց, ովքեր ազատագրված շրջաններն անվանում են «գրավյալ տարածքներ» և  հող հանձնելու պատրաստակամություն ցույց տալիս:

  1. 1994-ի մայիսին ստորագրված բիշքեքյան արձանագրության փաստաթղթում ամրագրված չէ հայկական կողմի առաջ քաշած «ազատագրված տարածքներ» ձևակերպումը, բայց ոչ էլ ամրագրված է ադրբեջանական կողմի պնդած «գրավյալ տարածքներ» տարբերակը:  Արդյունքում ընդունվել է ռուսական պատվիրակության առաջարկած «զբաղեցրած տարածքներ» չեզոք ձևակերպումը:

  2. Ազատագրված տարածքները, որպես Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության անքակտելի մաս, ամրագրված են Արցախի Սահմանադրության 142-րդ հոդվածում:

  Եվ ուրեմն, հող հանձնելուն կողմնակից տիկնայք կամ պարոնայք, ընդառաջ մի գնացեք Ադրբեջանի բառապաշարին և հակառակ մի գնացեք Արցախի Սահմանադրությանը:

 

 

 



    Լրահոս
    Օրացույց
    Ամենաընթերցված
    Եկեղեցական օրացույց
    /