Ռափայել Պատկանյան - Հայ և հայություն

Թե դու հայ ես՝ հայությունդ պիտի հարգես անպատճառ,
Հայաստանը պիտի լինի հուսո աստըղ քեզ համար.
Օտարինը դու մի՛ ատիլ, մի՛ էլ սիրիլ կուրորեն,
Բայց քու Հայի օգուտները միշտ վե՛ր դասե ամենեն։

Կարդալ Ամբողջը

Թուրքիայում հայերի վրա կատարվում է հոգեբանական հարձակում

tourqiayoum-hayeri-vra-katarvoum-e-hogebanakan-harcakoum

 Թուրքիայի քաղաքացի հանդիսացող, պետբյուջե հարկեր ու տուրքեր վճարող հայերը մեկ էլ տեսնում են, որ նույն այդ պետբյուջեից սնվող գումարներով թուրքական պետական հեռուստաալիքը (TRT) ցուցադրում է հայերի ինքնությունը, ազգային արժանապատվությունը վարկաբեկող հեռուստասերիալ: Վստահաբար նման բաները պատահական լինել չեն կարող: Վստահաբար ո’չ սցենարը, ո’չ սյուժեն, ո’չ էլ առավել ևս պետական հեռուստատեսությամբ հեռարձակման թույլտվությունը չեն եղել միամտաբար: Այստեղ կա հայ մարդուն հեղինակազրկելու, հանրային գիտակցականում ու ենթագիտակցականում հայի կերպարը ատելի դարձնելու չափազանց դավադիր միտում:

Ընդ որում, այդ ամենը տեղի է ունեում ոչ թե, ասենք, օսմանյան, երիտթուրքական կամ քեմալական Թուրքիայում, այլ հենց 21-րդ դարի Թուրքիայում, որը, իբրև թե, հռչակել է դեմոկրատական կուրս ու հայտ ներկայացրել եվրաանդամակցության:

Հայատյացության քարոզը, կարծես թե դարձել է բոլոր ժամանակների Թուրքիայի չբուժվող խոցը, ասել է, թե՝ «պետական բնավորության» անուղղելի գիծը ու քաղաքական վարքի անբաժան մասը:

Բանն այն է, որ Թուրքիայի պետական հեռուստատեսությամբ եթեր է հեռարձակվում «Աբդուլ Համիդի գահանիստ» սերիալը, որտեղ մարմնավորված կերպարներից մեկը հայ է: Նա, ըստ սցենարային լուծումների ու սյուժետային դրվագների, ներկայացվում է որպես անսզկբունքային, ստոր և դավաճան անձնավորություն: Չկա ֆիլմում որևէ այլ հայ, որը կմատուցվի իբրև դրական կերպար: Միայն մեկն է ու բացառապես նողկանք առաջացնող կերպավորմամբ: Հարկ է նկատել, որ հիշյալ ֆիլմը ոչ թե հերթական, սովորական մի խաղարկային ֆիլմ է՝ կենցաղային կամ ժամանցային թեթև մոտիվներով, այլ պատմաքաղաքական ժանրի սերիալ, որն իր ազդեցիկ կշռով բավականին լուրջ ներգործություն կարող է ունենալ Թուրքիայի հեռուստալսարանի վրա:

Դիտարկենք մեկ այլ ուշագրավ հանգամանք ևս, որը նույնպես պատահական չէ: Պարունակում է կոնկրետ ուղերձ՝ կոնկրետ թիրախավորմամբ: Եվ այդ թիրախը Թուրքիայի խորհրդարանի հայ պատգամավոր Կարո Փայլանն է: Կմտածեք՝ ինչո՞ւ: Որովհետև ֆիլմի բացասական կերպար հանդիսացող հայի անունը, ըստ սցենարի, որոշվել է դնել հենց Կարո: Բանն այն է, որ պատմագավոր Կարո Փայլանը ընդդիմադիր կուսակցության անդամ է ու աչքի է ընկնում թուրքական իշխանությունների դեմ իր ըմբոստ պահվածքով, հայկական շահերի համարձակ պաշտպանությամբ: Նրա հանդեպ, իհարկե, իրականացվում են քաղաքական և նույնիսկ քրեական հետապնդումներ, բայց Կարոն չի ընկրկում, չի հանձնվում ու չի լռում:

Ակնհայտ է, որ որոշվել է Կարո Փայլանի դեմ օգտագործել նաև կինոքարոզչության հոգեբանական գրոհը, թեկուզև անուղղակի ազդեցության եղանակով: Փաստորեն, մարդկանց մեջ սերմանում են Կարո անունով դավաճան հայի ընկալումներ և հոգեբանական ֆոն են ստեղծում, որպեսզի նույն այդ մարդիկ, երբ քաղաքականության մեջ տեսնեն հայ պատգամավոր Կարոյին, նրան ակամա ընկալեն դավաճան ու ստոր անձնավորություն: Սա այլ բան չէ, քան հոգեբանական հարձակում հայերի վրա ընդհանրապես, թուրքաբնակ հայերի վրա՝ մասնավորապես:

Լրահոս

Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ